„Wezwanie Matki Bożej do pokuty, modlitwy i nawrócenia jest ciągle aktualne w wymiarze osobistym, ale także i społecznym i narodowym?”
- ks. Feliks Folejewski
Tło religijne. Portugalia — kraj objawień fatimskich. Przez wiele wieków była zwana „Ziemią Najświętszej Maryi Panny”, jednak w XVIII i XIX wieku zaczęła ulegać siłom antykościelnym.
Rządy w Portugalii objęli ateiści pałających nienawiścią do wiary i Kościoła Jezusa Chrystusa. Rządzący postanowili zniszczyć Kościół w ciągu dwóch pokoleń. Rozpoczął się okres gwałtownych prześladowań Kościoła. Surowo zakazano publicznych praktyk religijnych, kościoły zamknięto. Osoby duchowne i świeckie były represjonowane. Wielu z nich poniosło śmierć męczeńską. Liczni kapłani przebywali w więzieniach. Prymasa Portugalii oraz najbardziej niewygodnych biskupów, kapłanów oraz wiele zakonnic i zakonników wygnano z kraju. W 1915 roku Lizbonę ogłoszono ateistyczną stolicą świata.
A jednak stało się inaczej. Plany masonerii zostały pokrzyżowane najpierw przez zdecydowane działania Papieża Piusa X, a następnie przez zupełnie nieoczekiwane objawienie się Matki Bożej w Fatimie.
Trzecia część tajemnicy mówi o historycznych konsekwencjach kryzysu wiary i moralności, a więc o tym, jakie mogą być skutki odrzucenia fatimskiego orędzia. Ponieważ wezwanie do pokuty i nawrócenia zawarte w orędziu nie zostało przyjęte tak, jak być powinno, wobec tego jesteśmy świadkami, że to proroctwo w dużej mierze się spełniło. Siostra Łucja, tak pisała w liście do Ojca Świętego: „A chociaż nie oglądamy jeszcze całkowitego wypełnienia się ostatniej części tego proroctwa, widzimy, że stopniowo zbliżamy się do niego wielkimi krokami. Nastąpi ono, jeżeli nie zawrócimy z drogi grzechu, nienawiści, zemsty, niesprawiedliwości, łamania praw człowieka, niemoralności, przemocy itd. I nie mówmy, że to Bóg tak nas karze; przeciwnie, to ludzie sami ściągają na siebie karę. Bóg przestrzega nas cierpliwie i wzywa do powrotu na dobrą drogę, szanując wolność, jaką nam podarował; dlatego to ludzie ponoszą odpowiedzialność”.
13 lipca 1917r. Najświętsza Maryja Panna pokazała pastuszkom piekło. Powiedziała wówczas:
Widzieliście piekło, do którego idą dusze biednych grzeszników. Aby je ratować, Bóg chce rozpowszechnić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Jeżeli zrobi się to, co wam powiem, wielu zostanie przed piekłem uratowanych i nastanie pokój na świecie.
W sposób zasadniczy znaczenie Fatimy dla Kościoła i współczesnego świata polega na aktualności jej Orędzia, która zasadza się na nieprzemijającej aktualności Ewangelii.
Fatima jest bez wątpienia jednym z najbardziej proroczych objawień nowożytnych. Matka Boża, kierując naglące wezwanie do nawrócenia i pokuty, wprowadza nas w samo serce Ewangelii. „Nawracajcie się”.
Jezus powiedział: „Jeśli się nie nawrócicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Niebios” (Mt. 18,3).
- Jak wygląda twoje nawrócenie?
13 maja 1981 r. czyli 40 lat temu, podczas audiencji generalnej na placu św. Piotra w Rzymie doszło do zamachu na życie papieża Jana Pawła II, o godzinie 17:19. O tej godzinie miało miejsce w portugalskiej Fatimie pierwsze pojawienie się Matki Chrystusa ubogim wiejskim dzieciom. Ojciec Święty wielokrotnie podkreślał, że opiece Matki Bożej z Fatimy zawdzięcza uratowanie życia podczas zamachu dokonanego 13 maja 1981 r. Okazało się, że niezwykła macierzyńska troska i opieka jest mocniejsza od śmiercionośnej kuli.
Pamiętajmy, że 18.05.1920r. urodziny Jana Pawła II –jest to 101 rocznica.
Opracowała Teresa Świderska
